M. Vasalis
M. Vasalis (1909 – 1998) is het pseudoniem voor Margaretha Leenmans.
Margaretha Leenmans werd op 13 februari 1909 in Den Haag geboren.
De naam Vasalis is de Latijnse vertaling van haar meisjesnaam Leenmans.
Na een gelukkige kindertijd, bezocht Margaretha het gymnasium in Den Haag en ging medicijnen studeren in Leiden.
Ze hield zich vier jaren bezig met antropologie en specialiseerde zich vervolgens in psychiatrie en neurologie.
Het debuut van de dichter Vasalis was in 1936 met vijf gedichten.
In 1937 verbleef ze negen maanden in Zuid-Afrika en stuurt twaalf gedichten naar Nederland, waarvan er in 1939 zeven in ‘Werk' worden geplaatst.
In maart 1940 verschijnt de novelle ‘Onweer’, als geschenk ter gelegenheid van de Nederlandse Boekenweek. Deze novelle speelt in Zuid-Afrika. In december 1940 komt de eerste poëziebundel ‘Parken en woestijnen’ uit. Voor deze dichtbundel ontvangt Vasalis in 1941 de Lucie B. en C.W van der Hoogtprijs, een aanmoedigingsprijs van duizend gulden.
In 1939 trouwt Margaretha Leenmans met de zenuwarts (en latere hoogleraar) Jan Droogleever-Fortuyn (1906-1999). Zij kregen vier kinderen waarvan een zoontje jong stierf.
Haar dichtbundel 'De vogel Phoenix' is aan dit zoontje opgedragen.
In de oorlog werkte Margaretha ook ondergronds.
‘De vogel Phoenix’ verschijnt in 1947 en in hetzelfde jaar ontvangt Vasalis de Constantijn Huygensprijs voor haar gehele oeuvre.
Tot 1951 oefende Margaretha haar artsenpraktijk in Amsterdam uit. In datzelfde jaar verhuist het gezin naar Groningen, waar haar man tot hoogleraar neurologie wordt benoemd. Later verhuizen ze naar Roden en blijft Margaretha als kinderpsychiater in Assen en Groningen werken.
In het werk van Vasalis spelen niet alleen de herfst, de schemering, de nacht, de eenzaamheid en het onpeilbare verdriet een rol maar ook het voorjaar, de dageraad, het licht, het vuur; symbolen van ongebreidelde vitaliteit komen naar voren.
De derde dichtbundel ‘Vergezichten en gezichten’ verschijnt in 1954 en, als geschenk voor de kinderboekenweek, wordt ‘De muze en de dieren’ uitgegeven, een bloemlezing door Vasalis. In 1960 volgt een bloemlezing ‘De dichter en de zee’.
Daarna, op een enkel openings- en dankwoord en een kort essay na, is het stil rond de dichter. In 1983 ontvangt zij, na nog diverse literaire prijzen ontvangen te hebben, de P.C. Hooftprijs voor haar gehele oeuvre. In 1998 stierf Vasalis op 89-jarige leeftijd in Roden.
Na haar dood werd in 2002 de bundel ‘De oude kustlijn’ uitgegeven.
De gedichten van Vasalis werden en worden veel gelezen.
Haar werk en haar persoonlijkheid hebben op velen een diepe indruk nagelaten